தொடர்ச்சி.....(14 முதல் 23 வரை)

14. குருவிந்த மணிச்ரேனி கனத்கோடீர மண்டிடதா

ராகம் - முகாரி

குருவிந்த மணியை அணிந்தவளே அம்மா

கும்பிட்டோம் உந்தன் திருவடியை                  (கு)

அரவிந்த முகத்தை கொண்டவளே அம்மா

தரவேண்டும் உந்தன் திருவருளை                   (கு)

ஞானாநந்தம் நான் அடைய இந்த

கானத்தில் கருத்தாய் வந்திடுவாய்

பானத்தில் உன்னை ஆவஹித்தோம்

தானமாய் தருவாய் நல் அறிவை                    (கு)

க்ரீடத்தில் கொண்டாய் உயர் மணியை

வேரிடம் எனக்கில்லை வேண்டிடவே

ஆரிய சிவனின் அருந்துணையே

பாரிலே பிறப்பை நீக்கிடுவாய்                       (கு)

15. அஷ்டமீ சந்த்ர விப்ராஜ தளிகஸ்தல சோபிதா

அஷ்டமீ சந்த்ரன் உந்தன் அரைவட்ட நெற்றி முகம்

இஷ்டத்தை தருவதில் ஏன் தாமதம் ?                                      (அ)

நிலவைபோல குளிர்ச்சி கொண்டாய் எந்தன்

நிலைமையை பார்த்து இரக்கம் கொள்வாய          (அ)

ஞானமே ஆனந்தம் என அறிந்தேன் அந்த

ஞானம் உள்ளத்தில் நிலைத்திடச் செய்

தானாக ஒளியில்லை நிலவினுக்கு அந்த

திங்களளைப்போல நான் உந்தனுக்கு                (அ)

மதியின் மதியை சீராக்கினாய் அவன்

விதியை நீ நன்கு சரியாக்கினாய்

அதிகம் அறியாத பாமரன் நான் என்

விதியை மாற்றி ஆட்கொள்ளுவாய்                  (அ)

16. முகசந்த்ர களங்காப ம்ருகநாபி விசேஷகா

ராகம் - தோடி

கஸ்தூரி திலகம் தரித்தவளே அது

சந்த்ரனின் களங்கம் போன்றதுவே                   (க)

அன்புக்கு இணைஇங்கே யாருமில்லை உந்தன்

பண்பினால் பகையிங்கே யாருமில்லை              (க)

பொட்டாகும் நெற்றியில் ஞானாநந்தம் அது

இஷ்டத்தை அருள்வதில் பரமானந்தம்

பட்டபகல் எனவே ப்ரகாசிக்கும் ஆசை

கட்டுக்கள் அனைத்தையும் பிரி;த்துவிடும்            (க)

அஸ்திபாதி ப்ரியம் என்பது அவள் நெற்றி அந்த

கஸ்தூரி பொட்டுதான் நாம ரூபம்

வஸ்துவில் உறைந்திட்ட சைதன்யம் அந்த

கஸ்தூரி பொட்டதற்கு உயிர் கொடுக்கும்             (க)

17. வதனஸ்மர மாங்கல்ய க்ருஹதோரண சில்லிகா

ராகம் - கேதாரகௌளம்

முகமெனும் வீட்டுக்கு தோரணமாம் புருவம் நல்

அகமுடை சிவனுக்கு ஆதரவாம்           (மு)

ஞானானந்தம் காரணமாம் நல்

கானத்தில் உறையும் பூரணமாம்           (மு)

உண்மை உரைப்பது ஆரணமாம் உயர்

தண்மையானது அவளின் குணமாம்

பண்டை முனிவரின் அனுபவமாம் இது

விந்தையான விழுப்பொருளாம்                      (மு)

அருள்சக்தி அருளும் அன்புருவாம் அது

வருகின்ற துன்பத்தை விலக்கிடுமாம்

தருகின்ற ஞானம் நிலைத்திடுமாம் அது

திருவாம் அன்னையின் திருவுருவாம்                (மு)

18. வக்த்ரல~;மி பரீவாஹ சலன்மீனாப லோசனா

ராகம் - தர்பார்

மீனலோசனீ அம்பா

முகமெனும் தடாகத்தில் ஓடும்                      (மீ)

மீனைப்போல பசியாற்றும் மீனா~P

தன்னைத்தான் அறியவே தயைபுரி                  (மீ)

ஞானாநந்தத் தடாகம் அதில்

நீள ஓடும் மனமீன்கள்

வானமென்னும் வேதம் அதில்

ஞானமென்னும் நிலவு                     (மீ)

உந்தன் பார்வை பட்டால் இந்த

உலகம் உயர்வை நாடும்

கலகம் எல்லாம் ஓயும் மனக்

கலக்கம் தெளிந்த நீராம்                             (மீ)

19.   நவசம்பக புஷ்பாப நாஸாதண்ட விராஜிதா

ராகம் - மோஹனம்

லலிதை அவளின் ரூபம் நவ

சம்பக ப+வின் நாசி                                 (ல)

வாஸனை உணரும் நாசி துர்

வாஸனை தன்னை அழிக்கும்                       (ல)

நல்லதை மட்டுமே நுகரும் அது

அல்லதை அறவே ஒழிக்கும்

கற்றவர் சம்பக ப+வாம் அது

கொற்றவை அவளின் ழூக்காம்             (ல)

ஞானாநந்தம் பெற்றிடவே நல்

கானத்தில் அவளை தொழுதோம்

தீனராம் நம்மை காப்பாள் உயர்

வானோர் நிலையை அருள்வாள்           (ல)

20. தாராகாந்தி திரஸ்காரி நாஸாபரண பாஸ_ரா

ராகம் - பைரவி

நிலவின் ஒளிக்கிங.தே ஓர் போட்டியுண்டு அது

லலிதையின் முக்கணி அழகாகும்                   (நி)

அஞ்ஞான இருள் இங்கே அகன்றுவிடும்

ஞானாநந்த ஒளியிங்கே வீசிவிடும்                   (நி)

ஸமாதி விருத்திதான் தாரகைகள் ஸம

தமாதி ஸாதனங்கள் அவள் அணிகள்

தாமாக வராது தத்துவங்கள் குரு

முகமாக வருவதே அனுபவங்கள           (நி)

திங்களின் ஒளீயோ இரவல் ஒளி நம்

அம்பிகை அணியோ ஸ்வயமாகும்

ஆயிரம் நாமத்தால் போற்றிடுவோம் அந்த

தாயவள் தரணியை காத்திடட்டும்                   (நி)

21. கதம்ப மஞ்சரீ க்லுப்த கர்ண ப+ர மனோஹரா

ராகம் - காம்போதி

சிரவணம் என்னும் காது அதில்

மனனம் என்னும் கதம்பம் அம்மா உனக்கு (சி)

தரணும் உந்தன் அருளை தாயே உன்னை பணிந்தேன்

பரத்தின் சக்தி நீயே                                 (சி)

குருவின் பாதம் அறிந்தேன் அவர்

திருவாம் உன்னை தந்தார்

சப்த ப்ரபஞ்சம் நீதான் பக்த

ஸப்த ரிஷிகள் வடிவம்                                                 (சி)

ஞானம் தரும் மகிழ்வு பர

ஞானம் வந்தால் தெளிவு

காதில் சூடும் மலர்கள் அது

வேதம் பாடும் கிளிகள்                     (சி)

22. தாடங்கயுகளீப+த தபனோடுப மண்டலா

ராகம் - சாமா

தாடங்கம் தரித்தனளே அன்னை

சூரிய சந்திரரை                                     (தா)

பாட்டிதில் வந்தனளே அன்னை வழி

காட்டிட நின்றனளே                                 (தா)

ஞானமே சூரியனாம் அந்த

ஞானமகிழ்ச்சியே சந்திரனாம்

வானத்தில் நிறைந்தனளாம் அவள்

கானத்தில் மகிழ்பவளாம்                            (தா)

அருள்சக்தி அவள் உருவாம் மாய

இறுக்கத்தை தொலைப்பவளாம்

குருவழி செல்பவர்க்கே அவள்

திருவருள் தருபவளாம்                    (தா)

23. பத்மராக சிலாதர்ச பரிபாவி கபோலப+:

ராகம் - சங்கராபரணம்

பத்மராகமும் நாணும் பராசக்தியின் கன்னம் பார்த்து

பாங்காக வாக்தேவி உரைத்தாள்           (ப)

ப்ரகாசத்திற்கு ஓர் ஈடு இணை இல்லை ஆன்ம

ப்ரகாசத்தை தந்தருளும் அவளின்                   (ப)

திடமாக வேண்டும் வைராக்யம் மண்

குடம் போலே குயவனும் நிமித்தமும்

உடல் பற்று நீங்கினால் உண்மை

படமாக புரிந்திடும் அவளழகு                        (ப)

ஞானத்தின் மகிழ்ச்சி ஓர்புறம் அஞ்

ஞானத்தின் அழிவு மறு புறம்

ஞாலத்தில் இதளை உணர்த்தவே

ஞாபகம் தந்த புலவர்கள் கூறும           (ப)

(தொடர்ச்சி)

9. க்ரோதாகார அங்குசோஜ்வலா

ராகம் - பைரவி

கோபம் கொள்வாய் அம்மா எந்தன்

கொடிய மனம் மீது நீ அங்குசமாம்                                       (கோ)

மனம் குரு சொன்னதை கேட்பதில்லை

மாதா உன்னை எப்போதும் நினைப்பதில்லை              (கோ)

ஞானாநந்தத்தை நான் நாடிட வேண்டும் பரி

பூரணமான பதத்தை பெற்றிட வேண்டும்

ஆணவ கன்மங்கள் அழிந்திட வேண்டும் என்

மனம் என்றும் உன்னடி பணிந்திடவேண்டும்               (கோ)

குரு சொன்ன வழியில் சென்றிடவும் தாய்

கரு குழிதன்னை கடந்திடவும்

திருவாம் உன்னை தெரிந்திடவும் மன

வருத்தங்கள் மண்ணில் மடிந்திடவும்                     (கோ)

10. மனோருபேக்ஷு கோதண்டா

ராகம் - சாவேரி

மனமே வில்லாய் மாறிவிடு

மங்கள அம்பிகை கையினிலே                     (ம)

வளைத்த படியெல்லாம் வளைந்து விடு

வகையாம் கரும்பு ருசியுடனே                                     (ம)

ஞானாநந்த சாறு உண்டு அதில்

ஞாலத்தின் சாயை விழுவதுண்டு

காலத்தை கடந்த கழுத்துண்டு அதை

கருத்துடன் கையாள உரமுண்டு                    (ம)

மாயையாம் அசுர வதம் செய்ய

தாயவள் மனத்தை கை தரித்தாள்

தூயதாய் வைத்தால் தயை புரிவாள் பாபம்

காய்ந்திடநினைத்து அருள் புரிவாள்                       (ம)

11. பஞ்ச தன்மாத்ர ஸாயகா

ராகம் - கானடா

ஐந்தான புலன்களே அன்னை கை மலர்களே

அதை அறிந்தால் உயர்வு மனதிலே                      (ஐ)

மனமெனும் வில்லுக்கு தொடுத்திடும் பாணம் வேண்டும்

மலர்களே அவை நம் புலன்களே                         (ஐ)

               

ஞானாநந்த மணம் அதில் வீசிடுமே உயர்

வானத்தில் வேகமாய் சென்றிடுமே

பாணங்கள் உள்முகம் திரும்பி விட்டால்

பாதாள அசுரபகை அழிந்திடுமே                    (ஐ)

மனம் சுத்தமானால் மலர் சுத்தமாகும் அவள்

இனம் என்று உணர்ந்தால் இறை சித்தமாகும்

தனமுடன் மூவாசை தான் தீர்ந்து விட்டால்

கனமின்றி மோக்ஷம் தான் ஸித்தமாகும்                  (ஐ)

12. நிஜாருண ப்ரபாபூர மஞ்சத் ப்ரம்மாண்ட மண்டலா

ராகம் - பைரவி

அண்டங்கள் அனைத்துமிங்கே உந்தன் படைப்பு அது

அருணமாய் ஒளிர்வது உந்தன் சிறப்பு              (அ)

சிறிது கண்ணை முடினால் சிவப்பான உருவம் அதில்

பெரிதாக தெரிவது பரப்ரம்மம்                                     (அ)

உள்ளே இருப்பதுதான் வெளியேயும் அங்கு

துள்ளிதிரிவதுதான் அங்குஷ்ட மாத்ரம்

வெள்ளை வெளேரென்ற சிவ ருபம் அங்கு

சுள்ளென்று தெரிவதுதான் நிஜ அருணம்                  (அ)

ஞானாநந்த மிங்கே சிவப்பானது அதை

தானாய் அடைவதுதான் உயர்வானது

ப+ணாய் விளங்குவதே ப்ரம்ம ரந்த்ரம் அதை

பேணிக் காப்பதுதான் யோக வைபவம்              (அ)

13. சம்பகாசோக புன்னாக ஸெளகந்தித லசத்கசா

ராகம் -

மணம் மிக்க மலர்களை சூடி நின்றாள் வாழ்வு

மணம் வீச மங்களம் அருளிடுவாள்                      (ம)

சம்பக அசோக புன்னாகம் அவை

சீக்கிரம்; மணம் பெறுவதவ ளாலே                       (ம)

ஞாலத்தில் பல பல மலருண்டு அதில்

ஞானத்தின் மணமிங்கே எதற்குண்டு ?

ஞானத்தில் மகிழ்;ந்தால் நலமுண்டு அதை

ஞானிக்கு தந்திட அவள் அருளுண்டு                               (ம)

அருள்சக்தி தந்து ஆட்கொள்வாள் மன

மருள் தன்னை நீக்கிட மனம் தருவாள்

தருவதில் அவளுக்கு நிகரில்லை அன்னை

கருவிலே பிறப்பது அவள் லீலை                        (ம)

தொடர்ச்சி

4. ஸ்ரீசிதக்னி குண்ட ஸம்ப+தா

ராகம் - மோஹனம்

சித்தாம் அக்னி குண்டத்திலே

சீரிய லலிதை உதித்திட்டாள் ஸமபுத்தி எனும      (சி)

தேவர்கள் செய்தார் பெரும் யாகம் அதில்

திருவருள் தந்தது திரிபுரையாம் அங்கு              (சி)

அசுரர்கள் கொட்டம் அடங்கிடவே

திசையெங்கும் ஒளிர அவதரித்தாள்

கசடற கற்ற முனிவரெலாம் அவள்

இசையினை முழங்க உயர் ஞான                   (சி)

அசையும் சித்து அவளேதான் மனம்

அசையும்போதில் அவள் மறைவாள் நல்

இசையாம் ஞான ஆனந்தம் அந்த

விசையில் வேத ஒலியாவாள்                       (சி)

5. ஸ்ரீதேவ கார்ய ஸமுத்யதா

ராகம் - கல்யாணி

தவத்தினை செய்தது தேவக்கூட்டம் அந்த

தவத்திற்கு மகிழ்தது அன்னை உள்ளம்              (த)

அசுரரை அழிக்க அவள் வந்தாள் நல்

சுரராம் தேவர்களை காத்து நின்றாள்                (த)

காமக்ரோதம் என்பது கொடு அசுரர் அதை

காமேச்வரி வந்து மாற்றி அமைத்தாள்

சேமங்கள் சேர்ந்தது தேவர் மனத்தில் நல்

காமமாம் ஞானாநந்த பேறு தந்தாள்                 (த)

ஸாத்வீக செயல் எல்லாம் தேவராவார்

ஆத்மீக வாஸனைதான் அமராவதி

சுத்த மனமிங்கே இந்திரனாம் அவரை

காத்திடும் கைக்கிங்கே நமஸ்காரம்                  (த)

6. உத்யத்பானு ஸஹஸ்ராபா

ராகம் - ஆனந்தபைரவி

ஆயிரம் ஞாயிறு உதித்தது போல்

அன்னை இங்கே விளங்குகிறாள்           (ஆ)

அருளின் சக்தி அவளே முக்தி

ஆயிரம் பெயரில் அவளின் பக்தி           (ஆ)

அறிவில் மகிழ்வு அவளால் வந்தது

பெரிதாம் சூரியப் ப்ரகாசம் கொண்டது

துரிதமாய் அக்ஞான தொல்லை தீர்ப்பது

மரணத்தை நீக்கும் மங்களம் கொண்டது             (ஆ)

ப்ரகாசம் விமர்சம் இணைந்தால் சக்தி

தரமான பக்தருக்கு தந்திடும் அருளை

அறத்தினை செய்ய விரும்பிடும் மனமும்

வரத்தினை நல்கும் வாக்கின் குணமும்             (ஆ)

7. சதுர்பாஹ_ ஸமன்விதா

ராகம் - மோஹனம்

ஸந்ததம் எனக்கு அருள் தா

சதுர்பாஹ_ ஸமன்விதா                             (ஸ)

நால்வகை ஸாதனம் நான் செய்ய

நால்வேத நூலும் நாவிலுற                         (ஸ)

ஸ்ரீகுரு வந்து ஸோஹம் பாவனை தந்தார்

ஸ்ரீநாத கத்யத்தை நாவிலுற மொழிந்தார்

ஸ்ரீநதரம் தன்னில் சிறப்புடன் விளங்கும்

சீரான ஞானாநந்தம் சிரந்தன்னில் நின்றிட                    (ஸ)

கையில் புஷ்பம் கருணையாய் கொண்டாய் மறு

கையில் கரும்பை மனமென தரித்தாய்

வாயிலாம் முக்திக்கு விதவித தர்மம்     

தாயாய் வந்து தயைகுணம் கொண்டு                (ஸ)

8. ராகஸ்வருப பாசாட்யா

ராகம் - ராகமாலிகா

ராகமெனும் பாசம் நம் ராகத்வேஷ நாசம்

ராஜராஜேச்வரி கையிலுள்ள                         (ரா)

மனமே ஆசையை துறந்து விடு அவள்

இனத்தில் நீ இன்று சேர்ந்து விடு                   (ரா)

சரணத்தை பிடித்துவிட்டால் நம்

சங்கடங்கள் தொலைந்துவிடும்

மரண பயம் நீங்கிவிடும் அவள்

ஸ்மரணம் மனம் பெற்றுவிடும்            (ரா)

உலகத்தின் ஆசையை உந்தன் மனம் துறந்துவிட்டால்

உயர்வான ஆனந்தம் நல் ஞானத்தில் லயித்துவிடும்

அயர்வெல்லாம் இற்றுவிட ஆனந்தம் மனதிலுற

பயத்தினை போக்கிடவே பராசக்தி கையிலுள்ள      (ரா)